Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2008

Αργοναυτική Εκστρατεία - Ιωλκός

Διαβάστε στο Makelio


για την Αρχαία Ιωλκό και την Αργοναυτική Εκστρατεία


- Η Ιωλκός είναι παντού!

- Ιωλκός: ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑΥΠΗΓΟΙ ΤΟΥ 1500 Π.Χ.

- Έλληνες να γιατί οι Σιωνιστές και τα πουλημένα "τομάρια" θέλουν να καταστρέψουν ότι έχει σχέση με την Ιωλκό. ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΑΡΓΟΝΑΥΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ

- Στο Σέσκλο μάλιστα και στην Πύρασο αποκαλύφθηκαν στοιχεία πολιτισμού των αρχών της 7ης χιλιετίας π.Χ.

- Πενήντα τέσσερις νέοι δέχτηκαν το κάλεσμά του. Ανάμεσά τους: οι Διόσκουροι Κάστωρ και Πολυδεύκης, ο Ηρακλής, ο Τελαμών, ο Ορφεύς, ο Πηλεύς, ο Θησεύς

- Η λέξη " Αργοναυτική" σχετίζεται ετυμολογικά με την λέξη " Αργώ"

- Κείμενα για την Ιωλκό (1)

- Κείμενο για την Ιωλκό (2)

- Βιβλίο για την Ιωλκό

- Τους υπηρέτες της Σκύλας τους είχε δει να την προσκυνούν ή με Τσάτσους ή με «σιδερένιες» κοινωνικοποιήσεις

- Στίχοι για την επιστροφή στην Ιωλκό!

- Διαβάστε και το θαυμάσιο άρθρο του "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ"

- Γιατί καταστρέφουν την Ιωλκό;

- Σταματήστε τους πουλημένους .....

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

The Last Samurai



Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2008

Braveheart




Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2008

ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ







Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2008

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΩΝ

Εδώ και τώρα σύσσωμοι.

ΌΛΟΙ ΜΑΖΙ

ν' απαιτήσουμε τα αυτονόητα για τα παιδιά
του δικού τους κατώτερου Θεού.
Αυτά που τα περιφρονούν γιατί δεν είναι και δικά τους παιδιά.
Να αποδείξουμε την δύναμη του Πολίτη που υποτιμούν
Να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια των ανυπεράσπιστων που περιφρονούν,
είναι και δική μας.
Να κάνουμε κραυγή τη φωνή του ανθρώπου του καθημερινού.
Να τους κρούσουμε τον κώδωνα της Οργής του Λαού που αγνοούν.
Να πετάξουμε στα μούτρα της εξουσίας

ΤΗΝ ΝΤΡΟΠΗ

γιατί μας έκαναν κοινωνούς μιας αμαρτωλής Πολιτείας που

ΑΣΕΛΓΕΙ

στους αναπήρους της.

Έως εδώ. Φτάνει πια

Δεν ανεχόμαστε άλλο μιαν εξουσία που εξαιρεί από κάθε σχεδιασμό της τον παράγοντα

ΑΝΘΡΩΠΟ




Η προσπάθεια συνεχίζεται όταν έχεις δίπλα σου

ΣΥΝ- ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Φτάνει πια
θα μείνουμε αμέτοχοι, βουβοί , μοιραίοι και άβουλοι
αντάμα προσμένοντας ίσως κάποιο θάμα ????

υπογράφουμε στο
http://www.gopetition.com/online/22587.html



Εάν σε αγγίζει ,τίμησέ το με την υπογραφή σου








Η Ελλάδα είναι ίσως η μοναδική χώρα που ξεκίνησε την ψυχιατρική μεταρρύθμιση επειδή υποχρεώθηκε από την Ε.Ε. Είναι γνωστό ότι δεν υπήρξε ποτέ κοινωνικό αίτημα για αυτή την αλλαγή.

Είναι καιρός, έστω και μετά από χρόνια, να δώσουμε το μήνυμα στους 300 της Βουλής ότι οι Έλληνες πολίτες δεν θα επιτρέψουν άλλα πειράματα στις πλάτες των αδυνάτων.

Οι άνθρωποι αυτοί απομονώθηκαν, κακοποιήθηκαν, στιγματίστηκαν, στερήθηκαν κάθε ζωτικό ερέθισμα, κάθε ανθρώπινη επαφή. Όλα αυτά έγιναν με αποφάσεις των πολιτικών, με υπογραφές των "ειδικών" και με την ανοχή των πολιτών. Φτάνει πιά. Όχι άλλη ανοχή σε κοινωνικά εγκλήματα.

Δεν είναι δυνατόν, την ίδια στιγμή που το κράτος σώζει τις τράπεζες και τους μεγαλομετόχους τους, οι οποίοι πλούτιζαν προκλητικά τα τελευταία χρόνια, να μην μπορεί να σώσει μια μερίδα συμπολιτών μας που δεν μπορούν να υπερασπίσουν τον εαυτό τους.

Σε αυτή την προσπάθεια δεν είναι κανένας μπροστά. Είμαστε όλοι δίπλα και ενημερώνουμε τους συμπολίτες μας για να γίνουμε περισσότεροι.
Γιατί ξέρουμε ότι είμαστε πολλοί.

http://psi-action.blogspot.com/



Απο το blog ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

Εμείς οι Έλληνες




Δείτε τα επεισόδια της Ιστορικής σειράς

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΕΔΩ


Εμείς οι Έλληνες


Ξεκινάει σήμερα στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ η σειρά «Εμείς οι Έλληνες». Είναι η καταγραφή της Ελληνικής Ιστορίας του πρώτου μισού του 20ου αιώνα.
Η παραγωγή αυτή θα ολοκληρωθεί σε 12 επεισόδια




Πρεμιέρα τη Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου, κάνει στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ η πολυαναμενόμενη σειρά "Εμείς οι Έλληνες", η οποία θα ολοκληρωθεί σε 12 επεισόδια.

Πρόκειται για την καταγραφή της Ελληνικής πολεμικής Ιστορίας από το 1897 μέχρι το 1974 μέσα από ντοκουμέντα, μαρτυρίες, αφηγήσεις και σχόλια.

Είναι οι πολεμικοί αγώνες των Ελλήνων, που σε συνδυασμό με αγώνες πολιτικούς και διπλωματικούς, μετέτρεψαν το μικρό κρατίδιο του 19ου αιώνα στη σημερινή ισχυρή ελληνική δημοκρατία.

Η συναρπαστική αυτή περίοδος είναι γεμάτη με ηρωικές νίκες, καταστροφικές ήττες, έντονο διπλωματικό παρασκήνιο και διχασμούς που άλλοτε έφερναν την Ελλάδα στο χείλος της καταστροφής και άλλοτε την έβρισκαν να γράφει μερικές από τις πιο ένδοξες σελίδες της ιστορίας της.

Είναι η ιστορία για το πώς η μικρή και αδύναμη Ελλάδα, που τα σύνορα της φτάνανε μέχρι και την Θεσσαλία, κατάφερε να υπερδιπλασιάσει τα εδάφη της και να γίνει μια υπολογίσιμη δύναμη στον χώρο της ανατολικής Μεσογείου.

Η σειρά "Εμείς οι Έλληνες", περιλαμβάνει σπάνια φωτογραφικά και κινηματογραφικά ντοκουμέντα, αναπαραστάσεις και σχεδιαγράμματα με την βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας και μαρτυρίες από ανθρώπους που έζησαν στις ιστορικές περιόδους που αναφέρεται.

Σύμβουλοι της σειράς είναι μερικοί από τους πιο σημαντικούς σύγχρονους Έλληνες ιστορικούς που εγγυώνται την αντικειμενικότητα, την ιστορική ακρίβεια και την πολύπλευρη κάλυψη των παρουσιαζομένων γεγονότων.

"Το να κάνει ένα τηλεοπτικό δίκτυο ντοκιμαντέρ για την πρόσφατη ιστορία της πατρίδας του είναι προφανές, αλλά στην Ελλάδα δεν είχε γίνει ξανά, εκτός από κάποιες προσπάθειες του ΣΚΑΪ" τόνισε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του σταθμού Γιάννης Αλαφούζος.

Ο κ. Αλαφούζος προανήγγειλλε μάλιστα και αρκετές ακόμη παραγωγές του ΣΚΑΪ από το νέο έτος.

Σημειώνεται ότι το "Εμείς οι Έλληνες" αποτελεί μια ξεχωριστή σειρά, και δεν θα πρέπει να συγχέεται με την άλλη φιλόδοξη προσπάθεια του ΣΚΑΪ, τους "Μεγάλους Έλληνες" που πρόκειται να προβληθεί τον Ιανουάριο.

Δείτε τα trailer!



video


video


video



Πηγή:

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2008

12784 Μέρες Κατοχής




Το ΑΛΛΟΥ ΚΙ ΑΛΛΟΥ...
διοργανώνει εβδομάδα διαδικτυακών προβολών
για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο
από τις 17 έως και τις 23 Ιουλίου 2008.

Όσοι bloggers επιθυμούν να συμμετάσχουν
μπορούν να στείλουν email
με ένα κλικ ΕΔΩ !

Τετάρτη, 14 Μαΐου 2008

Διονύσιος Γραμμένος


Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ «EUROVISION YOUNG MUSICIANS 2008»

Με μια σπουδαία ερμηνεία, ο 19χρονος κλαρινετίστας Διονύσης Γραμμένος από την Κέρκυρα,

κατέκτησε χθες την πρώτη θέση στον 14ο Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό Νέων Μουσικών της EUROVISION.

Μπροστά από το Δημαρχείο της Βιέννης, ο Διονύσης Γραμμένος με την ερμηνεία του σε κομμάτι του «Κονσέρτου για Κλαρινέτο και Ορχήστρα» του Jean Francaix, μάγεψε το πολυπληθές κοινό και τη διεθνή κριτική επιτροπή, κερδίζοντας την πρώτη θέση ανάμεσα στους επτά υποψηφίους. Ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής, ο διε-θνούς φήμης μαέστρος sir Roger Norrington, συνεχάρη μάλιστα προσωπικά τον Διονύση Γραμμένο για την εξαιρετική ερμηνεία του.

Οι επτά νέοι σολίστ συνέπραξαν με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βιέννης, υπό τη διεύθυνση του Aleksandar Markovic. Ο τελικός του διαγωνισμού, που μεταδόθηκε από την ΕΤ1, συνέπεσε με το φημισμένο Φεστιβάλ της Βιέννης (Wiener Festwochen).

Ο Διονύσης Γραμμένος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κέρκυρα και ασχολείται με τη μουσική από τα παιδικά του χρόνια. Είναι πρωτοετής φοιτητής στο Φυσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνεχίζει τις σπουδές του στη μουσική, στο Ωδείο Αθηνών, με καθηγητή τον διεθνούς φήμης Κερκυραίο σολίστα Σπύρο Μουρίκη.

Στην επιτυχία του Διονύση Γραμμένου αναφέρθηκε και ο υπουργός Επικρατείας Θ. Ρουσόπουλος, σημειώνοντας ότι «η βράβευσή του είναι η πρώτη διεθνής αναγνώριση του πηγαίου ταλέντου του. Του εύχομαι στη σταδιοδρομία του να ακολουθήσουν πολλές, ακόμη μεγαλύτερες διακρίσεις».

Η ελληνική συμμετοχή, η οποία είχε την ευγενική υποστήριξη του Ιδρύματος «Ιωάννη Σ. Λάτση», έφτασε σήμερα το μεσημέρι στην Αθήνα. Τον Διονύση Γραμμένο υποδέχτηκε εκ μέρους της ΕΡΤ η δι-ευθύντρια Δημοσιών Σχέσεων Ευαγγελία Πισκερά. Ο νεαρός μουσικός, αναφερόμενος στην επιτυχία του, δήλωσε ότι η συμμετοχή του στον διαγωνισμό υπήρξε μια εξαιρετική εμπειρία για τον ίδιο, αλλά και μια ευκαιρία για να προβληθεί η ελληνική Τέχνη και ο πολιτισμός στην Ευρώπη.

Τετάρτη, 30 Απριλίου 2008

Ανησυχητική αύξηση των εκβρασμών θαλάσσιων θηλαστικών στις ελληνικές θάλασσες

Καθώς το Αρχιπέλαγος ενέτεινε τον τελευταίο χρόνο τις καταγραφές θανατώσεων και εκβρασμών προστατευόμενων θαλάσσιων ειδών στις ελληνικές θάλασσες, συγκεντρώθηκαν στοιχεία που παραπέμπουν σε εκτεταμένη «σφαγή»: νεκρά ζωνοδέλφινα, ρινοδέλφινα, σταχτοδέλφινα, φυσητήρες, ζιφιοί, φώκαινες, φώκιες και θαλάσσιες χελώνες, σε ευρεία έκταση της ελληνικής ακτογραμμής.

Σε μία εποχή που λέγονται πάρα πολλά σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και των σπάνιων ειδών, παρατηρείται το εξής οξύμωρο: όσο αυξάνεται η κατά φαντασίαν περιβαλλοντική μας συνείδηση, αυξάνεται αντίστοιχα και η καταστροφή που προκαλούμε στη φύση.
Οι εκφάνσεις αυτού του φαινομένου στη χώρα μας είναι πάμπολλες: καμένα δάση, καταστροφή κάποιων από τους σημαντικότερους “προστατευόμενους” υδροβιότοπους, υποβαθμισμένα θάλασσια οικοσυστήματα από την αλόγιστη αλιεία και τη ρύπανση, θανάτωση σπάνιων θαλάσσιων ειδών.



Αποτυχής απόπειρα διάσωσης ζωνοδέλφινου στο Ρέθυμνο - Αποκεφαλισμένη Μεσογειακή φώκια στη Σύρο

Καθώς το Αρχιπέλαγος ενέτεινε τον τελευταίο χρόνο τις καταγραφές θανατώσεων και εκβρασμών προστατευόμενων θαλάσσιων ειδών στις ελληνικές θάλασσες, συγκεντρώθηκαν στοιχεία που παραπέμπουν σε εκτεταμένη «σφαγή»: νεκρά ζωνοδέλφινα, ρινοδέλφινα, σταχτοδέλφινα, φυσητήρες, ζιφιοί, φώκαινες, φώκιες και θαλάσσιες χελώνες, σε ευρεία έκταση της ελληνικής ακτογραμμής.



Μαχαιρωμένο σταχτοδέλφινο στην Αστυπάλαια - Νεκρό ζωνοδέλφινο στη Σύρο

Οι αιτίες των εκβρασμών


Οι παράγοντες που προκαλούν τους εκβρασμούς είναι συνήθως

• η αυξανόμενη ρύπανση των θαλασσών,

• οι θαλάσσιες εκρήξεις

• η χρήση σόναρ υψηλών συχνοτήτων κατά τη διάρκεια στρατιωτικών ασκήσεων

• οι ηθελημένες θανατώσεις




Μαχαιρωμένη φώκαινα στη Βούλα Αττικής - Νεκρή Καρέττα στο Ρίο από κατάπωση πλαστικού


Για το τελευταίο θα μπορούσαμε εύκολα να κατηγορήσουμε τους αλιείς για αυτές τις απεχθείς πράξεις, οφείλουμε όμως να αναλογιστούμε το μερίδιο ευθύνης της πολιτείας και των περιβαλλοντικών φορέων, που έμμεσα οδηγούν κάποιους αλιείς στις ηθελημένες θανατώσεις:

Καθώς τα θαλάσσια οικοσυστήματα καταστρέφονται και τα ιχθυαποθέματα μειώνονται, οι παράκτιοι αλιείς και τα θαλάσσια θηλαστικά ανταγωνίζονται για τα ίδια λιγοστά ψάρια, ώστε να επιβιώσουν.
Ως συνέπεια κάποια είδη δελφινιών και οι φώκιες προκαλούν όλο και συχνότερα καταστροφές στα δίχτυα των παράκτιων αλιέων, ενώ οι τελευταίοι δεν λαμβάνουν καμίας μορφής υποστήριξη για τις ζημιές που τους προκαλούν αυτά τα προστατευόμενα είδη.
Παρόλο, επομένως που η χώρα μας έχει υπογράψει διεθνείς συμβάσεις με τις οποίες δεσμεύεται για την προστασία αυτών των σπάνιων ειδών, δεν έχει εφαρμόσει κανένα μέτρο προστασίας.

Οι ελληνικές θάλασσες, έχουν την τύχη να αποτελούν στις μέρες μας την κιβωτό της Ευρώπης, στηρίζοντας μία σπάνια βιοποικιλότητα θαλάσσιας ζωής.
Ωστόσο σπάνια και προστατευόμενα είδη, έπειτα από χιλιάδες χρόνια παρουσίας, κινδυνεύουν πλέον να αφανιστούν από τις θάλασσες μας.
Για το σκοπό αυτό, το Αρχιπέλαγος επεξεργάζεται και σύντομα θα δημοσιεύσει μία σειρά αναλυτικών μέτρων, ώστε το πρόβλημα των εκβρασμών θαλάσσιων θηλαστικών στις ελληνικές θάλασσες, να αντιμετωπιστεί και να επιλυθεί στη βάση του, με τη συμμετοχή όλων: κρατικών αρχών, επιστημόνων, περιβαλλοντικών φορέων και τοπικών κοινωνιών.
Εάν δεν ληφθούν άμεσα και αποτελεσματικά μέτρα για την προστασία των ελληνικών θαλασσών στο σύνολό τους, κινδυνεύουμε να καταστρέψουμε μία φυσική κληρονομιά παγκόσμιας σημασίας . Θα είμαστε όλοι μας υπεύθυνοι, τ


Για το τελευταίο θα μπορούσαμε εύκολα να κατηγορήσουμε τους αλιείς για αυτές τις απεχθείς πράξεις, οφείλουμε όμως να αναλογιστούμε το μερίδιο ευθύνης της πολιτείας και των περιβαλλοντικών φορέων, που έμμεσα οδηγούν κάποιους αλιείς στις ηθελημένες θανατώσεις:

Καθώς τα θαλάσσια οικοσυστήματα καταστρέφονται και τα ιχθυαποθέματα μειώνονται, οι παράκτιοι αλιείς και τα θαλάσσια θηλαστικά ανταγωνίζονται για τα ίδια λιγοστά ψάρια, ώστε να επιβιώσουν.
Ως συνέπεια κάποια είδη δελφινιών και οι φώκιες προκαλούν όλο και συχνότερα καταστροφές στα δίχτυα των παράκτιων αλιέων, ενώ οι τελευταίοι δεν λαμβάνουν καμίας μορφής υποστήριξη για τις ζημιές που τους προκαλούν αυτά τα προστατευόμενα είδη.
Παρόλο, επομένως που η χώρα μας έχει υπογράψει διεθνείς συμβάσεις με τις οποίες δεσμεύεται για την προστασία αυτών των σπάνιων ειδών, δεν έχει εφαρμόσει κανένα μέτρο προστασίας.

Οι ελληνικές θάλασσες, έχουν την τύχη να αποτελούν στις μέρες μας την κιβωτό της Ευρώπης, στηρίζοντας μία σπάνια βιοποικιλότητα θαλάσσιας ζωής.


Ωστόσο σπάνια και προστατευόμενα είδη, έπειτα από χιλιάδες χρόνια παρουσίας, κινδυνεύουν πλέον να αφανιστούν από τις θάλασσες μας.

όσο η πολιτεία, όσο και οι πολίτες που αδρανούμε ή εφησυχάζουμε μπροστά σε αυτή την καταστροφή.


πυροβολημένο σταχτοδέλφινο στη Σύρο

Νεκρή Φώκια στη Βόρεια Ικαρία - Θαλάσσια Χελώνα με βαθύ τραύμα από μαχαίρι στο λαιμό

Ρινοδέλφινο που εκβράστηκε στο Καβούρι Αττικής. Οι λαθεμένοι χειρισμοί διάσωσης από πολίτες, απέβησαν μοιραίοι για το δελφίνι, παρόλη την τηλεφωνική καθοδήγηση από ερευνητές του Αρχιπελάγους, οι οποίοι όταν έφτασαν στην περιοχή ήταν πλέον αργά

Νεκρό Ζωνοδέλφινο που εκβράστηκε στη Λήμνο


Αναστασία Μήλιου - Αρχιπέλαγος - 23/4/2008





(Κολυμπήστε στο Αρχιπέλαγος)

Προσθήκη άρθρου σε: Freestuff | Mindblog | Del.icio.us | Cull.gr | Buzz | | Stumble


πηγή: Αρχιπέλαγος

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2008

Η Ακρόπολις


H Ακρόπολη είναι ο Ιερός Βράχος της Αθήνας. Πάνω σ΄αυτόν κατά την διάρκεια του Χρυσού Αιώνα του Περικλή εκφράσθηκε κατά τον ιδανικότερο τρόπο ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός και οικοδομήθηκαν ορισμένα από τα κορυφαία μνημεία του. Η ζωή πάνω στην Ακρόπολη μαρτυρείται από τα νεολιθικά χρόνια και έκτοτε συνεχίζεται ως σήμερα.

-Εισαγωγή
-Ιστορικά στοιχεία
-Αρχιτεκτονικά σύνολα της Ακρόπολης
-Τεχνικά χαρακτηριστικά
-Τα άλλα κτίσματα της Ακρόπολης - Χάρτης
-Πηγές

Εισαγωγή

H Ακρόπολη είναι ο Ιερός Βράχος της Αθήνας. Πάνω σ΄αυτόν κατά την διάρκεια του Χρυσού Αιώνα του Περικλή εκφράσθηκε κατά τον ιδανικότερο τρόπο ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός και οικοδομήθηκαν ορισμένα από τα κορυφαία μνημεία του. Η ζωή πάνω στην Ακρόπολη μαρτυρείται από τα νεολιθικά χρόνια και έκτοτε συνεχίζεται ως σήμερα. Ο χώρος του πλατώματος χρησίμευε είτε ως τόπος λατρείας είτε ως τόπος κατοίκησης ή και τα δύο μαζί. Η λατρεία της θεάς Αθηνάς είναι βεβαιωμένη στα αρχαϊκά χρόνια (650-480 π.Χ.) από τις επιγραφές που συνόδευαν τα πολυάριθμα και πλούσια δώρα στη θεά, όπως π.χ. τις μαρμάρινες κόρες ή τα χάλκινα και πήλινα αγαλμάτια και αγγεία που οι πιστοί ανέθεταν στο ιερό της. Στα κλασικά χρόνια (450-330 π.Χ.) τρεις σπουδαίοι ναοί που κτίστηκαν στα θεμέλια παλαιότερων, ο Παρθενώνας, το Ερέχθειο και ο ναός της Νίκης είναι αφιερωμένοι στην Αθηνά ως Παρθένο, ως Πολιάδα και ως Απτερο Νίκη, αντίστοιχα. Η είσοδος στον κυρίως ιερό χώρο γινόταν από τα μνημειώδη Προπύλαια.

Ιστορικά στοιχεία


Μετά τα Περσικά η Αθήνα αναδείχτηκε σε σπουδαία πόλη διαθέτοντας ισχυρό ναυτικό. Θεσπίστηκε η Δηλιακή συμμαχία, και τα χρήματα που πρόσφεραν οι πόλεις φυλάσσονταν στη Δήλο.
Αργότερα όμως μεταφέρθηκαν στην Αθήνα και ο Περικλής χρησιμοποίησε μέρος των χρημάτων αυτών για την ανέγερση του Παρθενώνα.

Ο Παρθενώνας χτίστηκε πάνω σε προηγούμενο ναό της Αθηνάς, ο οποίος καταστράφηκε από τους Πέρσες κατά τη διάρκεια των Περσικών πολέμων.

Πιο αναλυτικά: Πιστεύεται πως υπήρχε από τα Γεωμετρικά χρόνια (7ος αι. π.Χ.) στη θέση που κτίστηκε ο Παρθενώνας ένας ναός (1) πλίνθινος πάνω σε λίθινα θεμέλια. Τον 6ο αι. π.Χ. κτίστηκε ένας πώρινος ναός (2)(Ur - Parthenon) που διακοσμήθηκε με εναέτια γλυπτά που εκτίθενται στο Μουσείο της Ακρόπολης, (λέοντες και ο Ηρακλής με τον Τρίτωνα).
Μετά τη μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ. άρχισε να κτίζεται ένας μαρμάρινος ναός (3) γύρω από τον πώρινο (Vor-Parthenon), ο οποίος όμως καταστράφηκε το 480 π.Χ. από τους Πέρσες. Στη θέση του ναού αυτού οικοδομήθηκε ο Παρθενώνας. (4)

Άρχισε να κτίζεται το 447 π.Χ. και οι οικοδομικές εργασίες τέλειωσαν μόλις σε εννιά (9) χρόνια (χρόνος ρεκόρ για την εποχή) δηλαδή το 438 π.Χ. Από το 438 ξεκίνησαν τα έργα διακόσμησης και τελείωσαν το 432 π.Χ.

Αρχιτέκτονες του ναού ήταν ο Ικτίνος, ο οποίος έκτισε και το ναό του Απόλλωνα στη Φιγάλεια, και ο Καλλικράτης, αρχιτέκτονας του Ναού της Νίκης και ίσως του Ερεχθείου, ενώ την ευθύνη για τη διακόσμηση και τη γενική επίβλεψη του έργου είχε ο γλύπτης Φειδίας ("επίσκοπος πάντων", όπως αναφέρει ο Πλούταρχος).

Ο Ικτίνος ήταν αυτός που έκανε τα σχέδια, ο Καλλικράτης ήταν υπεύθυνος για τις εργασίες που έπρεπε να διεξαχθούν, ενώ ο διάσημος γλύπτης Φειδίας σχεδίασε όλα τα γλυπτά που κοσμούσαν το ναό.

Πρώτα χτίστηκε ο Παρθενώνας(δεν είχε προλάβει να ολοκληρωθεί το έργο αρχικά λόγω των Περσών), ο κύριος ναός της Αθήνας. Πάνω σ’ένα κρηπίδωμα υπήρχαν 46 κολόνες, δωρικού ρυθμού, με περισσότερο από 10μ. ύψος η κάθε μία. Το πιο διάσημο από τα έργα του Φειδία, το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς παρθένου, βρισκόταν στο κέντρο του ναού και είχε ύψος 13μ.




Από την ανέγερση ως σήμερα.

Η πρώτη καταστροφή του ναού έγινε το 267 μ.Χ. από τους Έρουλους (ένα λαό σκανδιναβικής προέλευσης), οι οποίοι κατέλαβαν την Αθήνα και πυρπόλησαν τον Παρθενώνα. Καταστράφηκε η αρχική στέγη, ολόκληρη η εσωτερική κιονοστοιχία, ενώ έπαθαν σοβαρές ζημιές οι τοίχοι του σηκού. Περίπου εκατό χρόνια αργότερα έγιναν κάποιες διορθώσεις, όχι και τόσο πετυχημένες, την περίοδο που ήταν αυτοκράτορας ο Ιουλιανός ο Παραβάτης.

Το 529 μ.Χ. ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιουστινιανός διατάζει το κλείσιμο των φιλοσοφικών σχολών της αρχαιότητας. Οι φιλόσοφοι εγκαταλείπουν την Αθήνα η οποία μετατρέπεται σε μικρή και ασήμαντη επαρχιακή κωμόπολη. Ο Χριστιανισμός επιβάλλεται και ο Παρθενώνας γίνεται εκκλησία της του Θεού Σοφίας. Το 1205 μ.Χ. οι Φράγκοι καταλαμβάνουν την Αθήνα και ο Παρθενώνας γίνεται ο καθεδρικός ναός του.

Το 1456 μ.Χ. ο Τούρκος Ομάρ Τουραχάν, στρατηγός του Μωάμεθ, κυριεύει την Αθήνα και ο Παρθενώνας μετατρέπεται σε τζαμί. Το 1674 ο Charles-Francois Olier μαρκήσιος De Nointel επισκέπτεται την Αθήνα με το ζωγράφο Jacques Carrey στην ακολουθία του. Ο Carrey έκανε λεπτομερή σχέδια του Παρθενώνα και των γλυπτών. Τα σχέδια αυτά είναι ανεκτίμητα, γιατί απεικονίζουν λεπτομερειακά τον Παρθενώνα λίγο πριν από την καταστροφή του.

Το 1687 ο βενετσιάνικος στρατός με το Μοροζίνι πολιορκεί τους Τούρκους που βρίσκονταν στην Ακρόπολη. Μια οβίδα έπεσε στον Παρθενώνα, που χρησιμοποιούταν ως πυριτιδαποθήκη και προκάλεσε έκρηξη με αποτέλεσμα την ανατίναξη του κτιρίου, μεγάλα τμήματα του οποίου καταστράφηκαν ή εκσφενδονίστηκαν. Ο Μοροζίνι τελικά κυρίευσε την Ακρόπολη και στην προσπάθειά του να κλέψει κάποια γλυπτά προκάλεσε κι άλλες ζημιές. Τον επόμενο χρόνο ο Μοροζίνι εγκατέλειψε την Αθήνα και επέστρεψαν οι Τούρκοι. Οι ζημιές από την έκρηξη πρέπει να ήταν οι εξής: έπεσαν τρεις (3) τοίχοι του σηκού, η πρόσταση του προνάου, έξι (6) κίονες της νότιας και οκτώ (8) της βόρειας πλευράς. Το 1801 μ.Χ. ο Thomas Bruce, κόμης του Έλγιν, πρεσβευτής της Αγγλίας στην Υψηλή Πύλη, κατάφερε να αποσπάσει από το Σουλτάνο φιρμάνι με το οποίο του δινόταν η άδεια να αφαιρέσει από τις χώρες που βρίσκονταν στη δικαιοδοσία του σουλτάνου, ό,τι αρχαιότητα ήθελε. Έτσι ο Έλγιν απέσπασε από την Ακρόπολη διάφορα γλυπτά. Στην προσπάθειά του να αρπάξει όσο περισσότερα μπορούσε, προκάλεσε και μεγάλες ζημιές. Συνολικά μετέφερε στο Λονδίνο δεκαοκτώ (18) αγάλματα από τα αετώματα, δεκαπέντε (15) μετόπες και πενήντα (50) λίθους από τη ζωφόρο μήκους εβδομήντα πέντε (75) μέτρων. Το 1815 το Βρετανικό Μουσείο αγόρασε από τον Έλγιν τα γλυπτά του Παρθενώνα.

Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 η Ακρόπολη απελευθερώνεται στην αρχή από τους Έλληνες, όμως θα πολιορκηθούν αργότερα από το στρατό του Κιουταχή πασά. Το 1827 οι Τούρκοι κυριεύουν την Ακρόπολη και φεύγουν οριστικά το 1833. Αρχίζει η απομάκρυνση των ερειπίων του οικισμού που είχε σχηματιστεί με τον καιρό πάνω στον ιερό βράχο. Το 1885 ξεκινούν οι ανασκαφές που θα φέρουν στο φως όσα είχαν θάψει οι Αθηναίοι μετά την περσική καταστροφή του 480 π.Χ. Το 1898 αρχίζει η προσπάθεια για την αναστήλωση των μνημείων που συνεχίστηκε μέχρι το Β' παγκόσμιο πόλεμο.

Αρχιτεκτονικά σύνολα της Ακρόπολης

Ο Παρθενώνας είναι το κορυφαίο μνημείο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και αποτελεί το σύμβολό του διεθνώς. Ήταν αφιερωμένος στην Αθηνά Παρθένο. Κτίσθηκε το διάστημα 447 - 438 π.Χ. και διακοσμήθηκε μεταξύ 438 και 432 π.Χ. Την απόφαση για την κατασκευή του έλαβε ο Περικλής. Επικεφαλής όλου του έργου ήταν ο γλύπτης Φειδίας, με αρχιτέκτονες τον Ικτίνο και τον Καλλικράτη. Ο ναός είναι δωρικού ρυθμού, περίπτερος με 8 κίονες στις στενές πλευρές και 17 στις μακρές. Έχει κατασκευασθεί σχεδόν εξ-ολοκλήρου από πεντελικό μάρμαρο. Στο εσωτερικό του ναού, τον σηκό, ήταν στημένο το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς, έργο του Φειδία.

Ο γλυπτός διάκοσμος συνδυάζει με μοναδικό τρόπο τις δωρικές μετόπες και τις τριγλύφους με την ιωνική ζωφόρο. Οι μετόπες της ανατολικής πλευράς απεικονίζουν την Γιγαντομαχία. Στην δυτική παριστάνεται Αμαζονομαχία, στη νότια Κενταυρομαχία και στη βόρεια σκηνές από τον Τρωικό Πόλεμο. Η ζωφόρος απεικονίζει την πομπή των Παναθηναίων, την πιο μεγάλη θρησκευτική γιορτή των αρχαίων Αθηνών. Η ζωφόρος περιέβαλε το ναό και απεικόνιζε μορφές θεών, ζώων και περίπου 360 μορφές ανθρώπων.

Τα δύο αετώματα του ναού απεικονίζουν σκηνές από την μυθολογία: πάνω από την κυρία είσοδο του ναού, στα ανατολικά, την γέννηση της Αθηνάς και στην δυτική πλευρά την διαμάχη Αθηνάς και Ποσειδώνα για την κατοχή της Αττικής γης.

Ο Παρθενώνας συνέχισε να έχει σχέση με την λατρεία και στα μεταγενέστερα χρόνια. Χρησιμοποιήθηκε ως βυζαντινή εκκλησία, ως λατινική εκκλησία και ως τζαμί.

Όταν οι Βενετοί πολιορκούσαν την Ακρόπολη το 1687, οι Τούρκοι είχαν αποθηκεύσει πυρίτιδα μέσα στον Παρθενώνα. Μία βόμβα του ναυάρχου Morosini έπεσε στο μνημείο και προκάλεσε φοβερή έκρηξη που είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή του Παρθενώνα, που μέχρι εκείνη την εποχή διατηρείτο σε καλή κατάσταση.

Η καταστροφή ολοκληρώθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα όταν ο Βρετανός πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη, λόρδος Ελγιν αφαίρεσε από το μνημείο το μεγαλύτερο μέρος από τα γλυπτά που το διακοσμούσαν (ζωφόρο, μετόπες, αετώματα), τα μετέφερε στην Βρετανία και τα πούλησε στο Βρετανικό Μουσείο, του οποίου αποτελούν μία από τις σημαντικότερες συλλογές.

Το Ερέχθειο κτίσθηκε γύρω στα 420 π.Χ. Ο ναός είναι ιωνικού ρυθμού, έχει πρόσταση στα ανατολικά, ένα μνημειώδες πρόπυλο στα βόρεια και τη γνωστή πρόσταση των Καρυατίδων στα νότια. Ο κυρίως ναός ήταν χωρισμένος σε δύο μέρη όπου λατρευόταν η Αθηνά και ο Ποσειδώνας-Ερεχθέας. Μια ανάγλυφη ζωφόρος με θέμα πιθανώς τη γέννηση του Ερεχθέα, περιέτρεχε το κτήριο εξωτερικά. To όνομα του αρχιτέκτονα μας είναι άγνωστο. Όταν όμως στεκόμαστε μπροστά στο θαυμάσιο αυτό ιωνικό οικοδόμημα, το μοναδικό σε όλη την ελληνική αρχιτεκτονική για την εντελώς ιδιότυπη μορφή του, αναρωτιόμαστε ποιος να ήταν δημιουργός του.

Σύμφωνα με μια επιγραφή αναφέρεται ότι κάποιος αρχιτέκτονας Φιλοκλής, επιστατούσε στις εργασίες του Ερεχθείου.
Το Ερέχθειο έχει σχήμα παράξενο, γιατί το έδαφος σε τούτη τη μεριά του βράχου είναι εξαιρετικά ανώμαλο. Αλλού πολύ χαμηλό κι αλλού πολύ ψηλό. Και καθώς ήταν ένας ναός αφιερωμένος σε πολλές θεότητες, τις θεότητες που ανιστορούσαν οι παλιοί θρύλοι της πολιτείας (Ποσειδώνα, Ερεχθέα, Κέκροπα), είχε πολλούς χώρους για τη λατρεία τους. Είναι δύσκολο να περιγραφεί το κτίριο αυτό που έχει τόσες ιδιοτυπίες. Αποτελείται από τρία τμήματα σχεδόν ανεξάρτητα: το κύριο σώμα, τη βόρεια πρόσταση και την πρόσταση των Κορών με τρεις διαφορετικές στέγες. Είναι χτισμένο σε τέσσερα διαφορετικά επίπεδα, έχει ιωνικούς κίονες τριών διαφορετικών διαστάσεων και αναλογιών και επιπλέον χρησιμοποιεί, κατά παλιά ιωνική παράδοση, Κόρες, τις γνωστές “Καρυάτιδες”, ως κίονες. Οι έξι Καρυάτιδες, που στέκονται εκεί, δεν είναι οι αρχαίες. Είναι αντίγραφα γύψινα. Τα πρωτότυπα των τεσσάρων εκτίθενται στο Μουσείο της Ακρόπολης. Η πέμπτη που σώζεται σε θραύσματα φυλάσσεται στην αποθήκη του Μουσείου, ενώ η έκτη βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο.

Η ανάγλυφη ζωφόρος του ναού παριστάνει ίσως τη γέννηση του Ερεχθέα. Στο εσωτερικό του υπήρχε το λατρευτικό άγαλμα της Αθηνάς Πολιάδας φτιαγμένο από ξύλο ελιάς. Μπροστά του έκαιγε το περίφημο χρυσό λυχνάρι, έργο του Καλλίμαχου, του περίφημου τεχνίτη, στον οποίο η παράδοση αποδίδει και τη δημιουργία του κορινθιακού κιονόκρανου που βρέθηκε στην Ακρόπολη.

Ο ναός της Αθηνάς Νίκης βρίσκεται στη νότια πλευρά των Προπυλαίων, δεξιά καθώς ανεβαίνουμε στον ιερό βράχο. Εκεί υπήρχε βωμός κατασκευασμένος από τη χρονιά που καθιερώνονται τα Μεγάλα Παναθήναια. Στα χρόνια των Περσικών πολέμων χτίστηκε ένας μικρός ναός.

Αργότερα οι Αθηναίοι αποφασίζουν να οικοδομήσουν ναό στη νικηφόρο θεά τους, σύμφωνα με σχέδια του Καλλικράτη. Το χτίσιμο αρχίζει στο 427π.Χ., στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου και ολοκληρώνεται μέσα σε δύο-τρία χρόνια.

Η στενότητα του χώρου προσδιόρισε το μέγεθός του, αλλά η ευαισθησία του αρχιτέκτονα κατόρθωσε να δημιουργήσει ένα μικρό ναό με μεγάλη χάρη και κομψότητα.

Είναι ένας μικρός αμφιπρόστυλος ιωνικός ναός με τέσσερις κίονες μπροστά και τέσσερις πίσω και υψώνεται στην άκρη του βράχου. Οι παραστάσεις της ζωφόρου του ναού ιστορούν τους αγώνες των Αθηναίων στη στεριά και στη θάλασσα εναντίον των Περσών ή άλλων Ελλήνων, με εξαίρεση την ανατολική πλευρά που είχε ως θέμα τους θεούς του Ολύμπου.

Στο εσωτερικό του ναού υπήρχε ο λίθινος βωμός της θεάς, καθώς επίσης και το ξόανο της Αθηνάς Νίκης με κράνος στο δεξί χέρι και ρόδι στο αριστερό.

Αφού τελείωσε ο ναός, οι Αθηναίοι προστατεύουν την απόκρημνη εξοχή του βράχου με “θωράκειο”, με ένα παραπέτασμα δηλαδή από μαρμάρινες πλάκες, στολισμένες στην εξωτερική τους πλευρά με ανάγλυφα. Νίκες με απλωμένα ή διπλωμένα φτερά στήνουν τρόπαια, οδηγούν ζώα για θυσία, τιμούν τη μεγάλη θεά, την Αθηνά Νίκη, που κάθεται περήφανη στο βράχο. Όσες από τις πλάκες αυτές σώθηκαν, βρίσκονται στο μουσείο της Ακρόπολης.

Τα Προπύλαια οικοδομήθηκαν μεταξύ 437 και 432 π.Χ. σε σχέδια του αρχιτέκτονα Μνησικλή. Αποτελούνται από ένα κεντρικό κτίριο και δύο πτέρυγες. Οι κιονοστοιχίες, στη δυτική και την ανατολική όψη είχαν δωρικούς κίονες, ενώ δύο σειρές ιωνικών κιόνων χώριζαν τον κεντρικό διάδρομο στα τρία. Η βόρεια πτέρυγα είχε στους τοίχους ζωγραφικούς πίνακες ή τοιχογραφίες και γι΄αυτό ονομάστηκε Πινακοθήκη. Η οροφή των Προπυλαίων είχε μαρμάρινα φατνώματα με ζωγραφική διακόσμηση και γύρω-γύρω στη στέγη διάτρητη σίμη.

Από πολύ παλιά οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να διαχωρίζουν τους ιερούς χώρους από την υπόλοιπη έκταση της γης. Το πέρασμα προς το ιερό γινόταν από ένα πρόπυλο, μια είσοδο επιβλητική, που έκανε τον πιστό να αισθανθεί πως αφήνει πια τον οικείο χώρο του, τον κοσμικό, για να πατήσει στο έδαφος του Θεού.

Στην Ακρόπολη υπήρχε ήδη απ' την αρχαϊκή εποχή ένα τέτοιο πρόπυλο. Την κλασική εποχή όμως, η πύλη, που θα οδηγούσε στα ιερά του βράχου, έπρεπε να είναι αντάξια του Παρθενώνα και των άλλων ναών.

Το κεντρικό τμήμα, το καθαυτό πρόπυλο, πλαισιώνεται από χώρους συμμετρικούς. Σπουδαιότερος απ' αυτούς είναι η “Πινακοθήκη”, στη βόρεια πτέρυγα, ένας χώρος που προοριζόταν για την έκθεση πινάκων ζωγραφικής. Το πρόπυλο αποτελείται επίσης από δυο δωρικές εξάστυλες προσόψεις, μία εξωτερική και μία προς το εσωτερικό της Ακρόπολης. Ανάμεσα σ' αυτές υπάρχουν πέντε πύλες, από τις οποίες η κεντρική είναι η μεγαλύτερη. Επειδή η απόσταση ανάμεσα στις κιονοστοιχίες των προσόψεων ήταν μεγάλη, απαιτούνταν εσωτερική υποστύλωση. Αυτή γίνεται με ιωνικούς κίονες, που έχουν τη δυνατότητα με μικρή διάμετρο να έχουν μεγάλο ύψος, ώστε να καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο ο οποίος ήταν περιορισμένος.

Έτσι και σ' αυτό το οικοδόμημα γίνεται συνδυασμός των δυο ρυθμών, δωρικού και ιωνικού, και προετοιμάζεται ο επισκέπτης γι' αυτά που θα αντικρίσει στην Ακρόπολη. Το 432 π.Χ. σταματούν οι οικοδομικές εργασίες των Προπυλαίων. Φαίνεται όμως ότι το έργο διακόπηκε και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ εξαιτίας του Πελοποννησιακού πολέμου.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

Γενικές πληροφορίες:

Στις παλιότερες περιόδους της ελληνική ιστορίας (π.χ. στη μινωική ) δεν υπήρχαν ξεχωριστοί ναοί και η λατρεία των θεών γινόταν στα ιερά που βρίσκονταν ή μέσα στα ανάκτορα ή στις επαύλεις. Μετά τα γεωμετρικά χρόνια και αφού οι Έλληνες γνώρισαν τους πολιτισμούς των ανατολικών λαών και επηρεάστηκαν από αυτούς, άρχισαν να κτίζουν ξεχωριστά οικήματα, τους ναούς, για να λατρεύουν εκεί τους θεούς τους.

Μέσα στο ναό δεν υπήρχε τίποτα άλλο εκτός από το άγαλμα του θεού ή της θεάς. Ο κόσμος παρέμενε γύρω από το ναό. Εξάλλου ο βωμός για τη θυσία βρισκόταν κι αυτός έξω από το ναό, εκτός από σπάνιες εξαιρέσεις.

Μετά την ξεχωριστή φροντίδα που έδειχναν για την κατασκευή του αγάλματος φρόντιζαν και την εμφάνιση του ναού. Για τους αρχαίους Έλληνες κι ο ναός ήταν κι αυτός ένα «άγαλμα». Άλλωστε η λέξη άγαλμα σημαίνει αυτό που κάνει το θεό να αγάλλεται, να χαίρεται.

Στην αρχή οι πρώτοι ναοί είναι ξύλινοι, αργότερα όμως, γίνονται από μάρμαρο. Η κατεύθυνση ενός ναού είναι από την Ανατολή προς τη Δύση, σ' αντίθεση με τους χριστιανικούς ναούς που έχουν κατεύθυνση από τη Δύση προς την Ανατολή.

Τα μέρη του ναού.

Ο ναός χωρίζεται σε τρία μέρη:

1) ο πρόναος. Είναι ένας μικρός χώρος που το συναντάμε στο μπροστινό μέρος του ναού.

2) ο σηκός. Είναι το κυρίως μέρος του ναού. Εδώ ήταν τοποθετημένο το άγαλμα του θεού.

3) ο οπισθόδομος. Είναι ένας χώρος που βρίσκεται στο πίσω μέρος του ναού.

4) Σε μερικούς ναούς, όπως στον Παρθενώνα, υπάρχει και ένας τέταρτος χώρος πίσω από τον οπισθόδομο που λέγεται οπισθόναος.



κάτοψη ναού (Παρθενώνα)

Ο ρυθμός

Oι αρχαίοι ελληνικοί ναοί κατατάσσονται σε δύο ρυθμούς: τον Ιωνικό και το Δωρικό. Ο Παρθενώνας συνδυάζει και τους δύο ρυθμούς. Εξωτερικά μοιάζει με δωρικό όμως γύρω από το σηκό υπάρχει ζωφόρος που είναι χαρακτηριστικό του ιωνικού.



Παράδειγμα ναού ιωνικού ρυθμού - Παράδειγμα ναού δωρικού ρυθμού



Τα αρχιτεκτονικά μέλη που απαρτίζουν έναν αρχαίο ναό είναι τα εξής:


α) Η κρηπίδα και ο στυλοβάτης. Την κρηπίδα αποτελούν τρεις βαθμίδες (σκαλάκια) πάνω στις οποίες στηρίζονται οι κίονες. Η τελευταία βαθμίδα ονομάζεται στυλοβάτης, γιατί πάνω της "βαίνουν οι στύλοι". Εντυπωσιακή τεχνική λεπτομέρεια του στυλοβάτη είναι η "καμπύλωση" που τη συναντάμε για πρώτη φορά στο ναό του Απόλλωνα στην Κόρινθο (540 π.Χ.) για να φτάσει στην τελειότητα με τον Παρθενώνα. Με την καμπύλωση εννοούμε ότι ο στυλοβάτης δεν είναι απολύτως οριζόντια επιφάνεια, αλλά στο μέσο της κάθε πλευράς είναι λίγο υψηλότερος από τα άκρα.



β) Η βάση. Η βάση αποτελεί χαρακτηριστικό μόνο του ιωνικού ρυθμού. Βρίσκεται στο στυλοβάτη και πάνω της στηρίζεται ο κίονας.



γ) Ο κίονας. Ο κίονας στον ιωνικό ρυθμό αποτελείται από ραβδώσεις που καταλήγουν σε καμπύλες, ενώ στο δωρικό ρυθμό οι ραβδώσεις καταλήγουν σε ακμές (μύτες). Ο αριθμός των ραβδώσεων ποικίλλει από 16 ως 20. Οι κίονες, τις περισσότερες φορές, και ιδίως στο δωρικό ρυθμό, αποτελούνται από κομμάτια, τους σπόνδυλους.

δ) Το κιονόκρανο. Ο κίονας καταλήγει στο κιονόκρανο. Στο δωρικό ρυθμό αποτελείται από τον εχίνο και τον άβακα, ενώ στον ιωνικό από τις έλικες και τον άβακα. Το κιονόκρανο του δωρικού είναι πιο "βαρύ" ενώ του ιωνικού περισσότερο χαριτωμένο.


ε) Το επιστύλιο. Το επιστύλιο είναι ένα παραλληλόγραμμο κομμάτι μαρμάρου που συνδέει τους κίονες και λέγεται έτσι γιατί βρίσκεται "επί των στύλων".

στ) Τα τρίγλυφα και οι μετόπες - Η ζωφόρος.



Στο δωρικό ρυθμό μετά από το επιστύλιο έχουμε τα τρίγλυφα και τις μετόπες.
Τρίγλυφο είναι μια ορθογώνια πλάκα μαρμάρου, η οποία έχει 2,5 κατακόρυφες γλυφές.
Μετόπη είναι μια ορθογώνια πλάκα μαρμάρου, η οποία έχει ανάγλυφη παράσταση.
Στο τμήμα που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο κίονες αντιστοιχούν 2 μετόπες και 3 τρίγλυφα.

Στον ιωνικό ρυθμό μετά το επιστύλιο έχουμε τη ζωφόρο, δηλαδή μια ζώνη από ανάγλυφες πλάκες. Ονομάζεται ζωφόρος επειδή φέρει ζωή.

Μετόπες

Ζωφόρος



ζ) Το γείσο. Το γείσο προεξέχει και προστατεύει από το νερό της βροχής τα τρίγλυφα και τις μετόπες ή τη ζωφόρο.

Το επιστύλιο, τα τρίγλυφα και οι μετόπες ή η ζωφόρος και το γείσο αποτελούν το θριγκό.



η) Το αέτωμα ή τύμπανο. Πρόκειται για το τριγωνικό τμήμα στο πάνω μέρος της πρόσοψης ενός ναού. Ονομάστηκε αέτωμα γιατί το σχήμα του παραπέμπει σε αετό με ανοιγμένα τα φτερά.



Καμπυλώσεις και κλίσεις

Κύριο χαρακτηριστικό του Παρθενώνα είναι η έλλειψη ευθειών.

Ο στυλοβάτης δεν είναι μια απολύτως οριζόντια επιφάνεια, αλλά παρουσιάζει καμπύλωση. Στο μέσο των στενών πλευρών είναι ψηλότερος κατά 6 εκ. και στο μέσο των μακρών κατά 11 εκ.

Εκτός από το στυλοβάτη καμπυλώσεις έχουμε και στο επιστύλιο, στα τρίγλυφα, στο γείσο και στο αέτωμα.

Ενώ θα περίμενε κανείς ότι οι κίονες και οι τοίχοι του σηκού θα ήταν κάθετοι διαπιστώνουμε ότι έχουν μια κλίση. Οι κίονες έχουν κλίση προς το εσωτερικό κατά 7 εκ. ενώ οι γωνιαίοι, που κλίνουν και προς τις δυο πλευρές, κλίνουν κατά 10 εκ. Οι τοίχοι του εσωτερικού είναι κάθετοι, αλλά εξωτερικά κλίνουν προς τα μέσα. Όπως προκύπτει λοιπόν, ο ναός δεν είναι παραλληλεπίπεδος αλλά πυραμοειδής.

Αν προεκτείνουμε τους κίονες προς τα πάνω, τότε οι κίονες των στενών πλευρών θα συναντηθούν σε ύψος περίπου 2200 μ. και των μακρών σε ύψος περίπου 4950 μ.


Η ΚΑΜΠΥΛΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΚΑΙ ΟΙ " ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΟΠΤΑΠΑΤΕΣ " του Ν. Καραβά>>>

Τέλος δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι οι αρχαίοι έβαφαν τους ναούς (εκτός από τους κίονες και το επιστύλιο) με έντονα χρώματα, κυρίως κυανό και κόκκινο, όπως άλλωστε έβαφαν και τα αγάλματα



Χρωματική αποκατάσταση αρχαίου ναού, Παρθενώνα


Οι διαστάσεις

Μέσα σε εννιά μόλις χρόνια (από το 447 ως το 438 π.Χ.) ολοκληρώθηκαν οι εργασίες ανέγερσης του πιο φημισμένου ναού της αρχαιότητας. Ο Παρθενώνας αποτελεί το μεγαλύτερο δωρικό ναό που η οικοδόμησή του ολοκληρώθηκε. Οι διαστάσεις του στυλοβάτη είναι 30,88 Χ 69,50. Ακόμη είναι ο μόνος ναός που χτίστηκε εξ ολοκλήρου από μάρμαρο (μέχρι και τα κεραμίδα ήταν μαρμάρινα), εκτός, φυσικά από τα ξύλα που στήριζαν τη σκεπή. Παράλληλα είναι και ο μόνος δωρικός ναός του οποίου και οι 92 μετόπες έχουν ανάγλυφες παραστάσεις.

Εκτός από τα εντυπωσιακά μεγέθη εκείνο που κάνει τον Παρθενώνα μοναδικό είναι οι λύσεις που δόθηκαν στα διάφορα τεχνικά προβλήματα καθώς και η συμμετρία του.

Πιο συγκεκριμένα: Ο Φειδίας ήθελε να στεγάσει στο ναό το 12 μέτρων χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς. Αυτό όμως δημιουργούσε προβλήματα στους αρχιτέκτονες Ικτίνο και Καλλικράτη μιας και ο Παρθενώνας θα χτιζόταν πάνω στον παλιότερο ναό (Vor-Parthenon) του οποίου οι διαστάσεις ήταν 66,94 Χ 23,53. Αναγκαστικά λοιπόν ο Παρθενώνας έπρεπε να έχει μεγαλύτερες διαστάσεις, έτσι ώστε ο σηκός (ο χώρος στον οποίο θα τοποθετούσαν το άγαλμα της Αθηνάς) να έχει το κατάλληλο ύψος και αναγκαστικά το ανάλογο πλάτος. Έτσι, οι διαστάσεις του Παρθενώνα ορίστηκαν στα 30,88 το πλάτος, 69,50 το μήκος και 13,72 το ύψος. Φυσικά θα έπρεπε να γίνουν επιχωματώσεις, για να μπορεί να στηριχτεί ο ναός.

Οι διαστάσεις 30,88 Χ 69,50 Χ 13,72 δε μας λένε τίποτα με μια πρώτη ματιά. Πίσω όμως από αυτά τα νούμερα κρύβονται μεγάλα μυστικά. Όλος ο Παρθενώνας είναι κατασκευασμένος σύμφωνα με την αναλογία 4:9 που είναι γνωστότερη ως "χρυσή τομή". Αυτό σημαίνει πως αν πολλαπλασιάσουμε το ύψος του ναού με το 9 και το γινόμενο που θα προκύψει το διαιρέσουμε με το 4, τότε θα έχουμε βρει το πλάτος του ναού. Πράγματι:

(Ύψος) 13,72 Χ 9 = 125,28 : 4 = 30,87 (Πλάτος)

Το ίδιο συμβαίνει κι αν πολλαπλασιάσουμε το πλάτος με το 9 και διαιρέσουμε το γινόμενο με το 4, τότε θα έχουμε βρει το μήκος του ναού:

(Πλάτος) 30,87 Χ 9 = 277,92 : 4 = 69,48 (Μήκος)

"Η ίδια αναλογία εφαρμόστηκε και στη διάμετρο του κάθε κίονα, στη μεταξύ τους απόσταση, στη σχέση ανάμεσα στο ύψος του κίονα και στο ύψος του θριγκού, στις αναλογίες των μεταξονίων, τη λέπτυνση του κίονα, το περίγραμμα του εχίνου και τον τρόπο σύνδεσης με τον κορμό, τη μορφή και τον αριθμό των τριγλύφων."


Τα μέλη - ανωδομή

Ως συνήθως οι δωρικοί ναοί είχαν 6 κίονες για τις στενές πλευρές και 14 για τις μακρές. Αντίθετα στον Παρθενώνα έχουμε στις στενές πλευρές 8 κίονες ενώ για τις μακρές 17 κίονες. Δημιουργείται έτσι η σχέση α : 2α + 1

Ο μεγαλύτερος αριθμός των κιόνων θα δημιουργούσε αισθητικό πρόβλημα, αν διατηρούνταν η συνηθισμένη διάμετρος και η συνηθισμένη απόσταση του ενός από τον άλλο, γι' αυτό και οι κίονες έγιναν λεπτότεροι και τοποθετήθηκαν πυκνότερα.

Κάθε κίονας έχει ύψος 10,43 μ. και μέση διάμετρο 1,91 μ. Ο καθένας αποτελείται από 11 κομμάτια (σπονδύλους).

Για να αποφευχθούν στις στενές πλευρές τα προβλήματα που δημιουργούνται από την πυκνότητα των κιόνων σε συνδυασμό με το επιστήλιο βρέθηκε η εξής λύση: η απόσταση του πρώτου ακραίου κίονα από το δεύτερο είναι μικρότερη από την απόσταση του δεύτερου με τον τρίτο.

Ο κίονας λεπταίνει προς το επάνω τμήμα, η λέπτυνση όμως αυτή γίνεται μ' ένα ανόμοιο τρόπο. Περίπου στο 1/3 του ύψους του παρουσιάζει μια εξόγκωση η οποία ονομάζεται ένταση. Με την ένταση δίνεται η εντύπωση ενός ζωντανού οργανισμού που "υποφέρει" από το βάρος που σηκώνει.

Στον κίονα ύψους 10,43 μ. αντιστοιχεί θριγκός ύψους μόλις 3,30 μ. Δίνεται έτσι η εντύπωση ότι το φορτίο που σηκώνουν οι κίονες είναι πιο ανάλαφρο αποκτώντας το σύνολο την αίσθηση του ύψους και της χάρης σε αντίθεση με τους παλαιότερους ναούς που δίνουν την αίσθηση ότι οι κίονες "υποφέρουν" από το βάρος του θριγκού.

Πάνω από το επιστύλιο συναντάμε τα τρίγλυφα και τις μετόπες. Συνολικά οι μετόπες και των 4 πλευρών είναι 92 από 32 μετόπες στη βόρεια και τη νότια πλευρά και από 14 στην ανατολική και τη δυτική. Το ύψος τους είναι 1,2 μ. Το βάθος τους φαίνεται πως ήταν χρωματισμένο κόκκινο. Ο Φειδίας εικόνισε τέσσερα θέματα: στην ανατολική μεριά έχουμε τη Γιγαντομαχία, στη δυτική την Αμαζονομαχία στη νότια την Κενταυρομαχία, και στη βόρεια την Ιλίου πέρσιν, δηλαδή την άλωση της Τροίας. Ο Παρθενώνας είναι ο μοναδικός ναός που έχει παραστάσεις σ' όλες τις μετόπες. Ο λόγος που δε συναντάμε παραστάσεις στις μετόπες στους άλλους ναούς είναι καθαρά οικονομικός.

Μετά τα τρίγλυφα και τις μετόπες έχουμε το γείσο, το αέτωμα με τα εναέτια γλυπτά (αυτά που βρίσκονται μέσα στο αέτωμα). Στο ανατολικό αέτωμα ο Φειδίας παράστησε τη γέννηση της Αθηνάς από το κεφάλι του Δία, και στο δυτικό την φιλονικία της Αθηνάς με τον Ποσειδώνα για την προστασία της Αθήνας, από την οποία νικήτρια βγήκε η Αθηνά.

Καταλήγουμε στη στέγη η οποία ήταν δίρριχτη. Τα κεραμίδια του Παρθενώνα ήταν κι αυτά από λευκό μάρμαρο κι επειδή ήταν αρκετά λεπτά φίλτραραν το φως του ήλιου και χάριζαν στο εσωτερικό του ναού ένα γλαυκό χρώμα. Στις μακριές πλευρές τα κεραμίδια καταλήγουν σε ακροκέραμα με τη μορφή ανθεμίου. Στις τέσσερις άκρες της στέγης υπάρχουν λεοντοκεφαλές - ψευδοϋδρορόες. Τέλος στην κορυφή των αετωμάτων υπήρχαν τα ακρωτήρια, ενώ στη μέση, στην κορυφή της στέγης υπήρχε ένα τεράστιο ανθέμιο.



Τα άλλα κτίσματα της Ακρόπολης - Χάρτης

1. Το μνημείο του Λυσικράτη
2. Το Ωδείο του Περικλέους
3-6. Το τέμενος του Διονύσου Ελευθερέως
3. 0 παλαιότερος ναός του Διονύσου Ελευθερέως
4. 0 νεότερος ναός του Διονύσου Ελευθερέως
5. 0 βωμός του Διονύσου Ελευθερέως
6. Η στοά του τεμένους του Διονύσου Ελευθερέως
7. Η σκηνή του θεάτρου του Διονύσου Ελευθερέως
8. Η ορχήστρα του θεάτρου του Διονύσου Ελευθερέως
9. Το χορηγικό μνημείο του θρασύλλου
10. Οι χορηγικοί κίονες πάνω από το μνημείο του θρα-ούλλου
11. Το χορηγικό μνημείο του Νικία
12-17. Το ιερό του ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ
12. 0 ναός του Ασκληπιού
13. 0 Βωμός του ιερού
14. Η στοά
15. Τετράγωνο δωμάτιο του ιερού
16. Η νότια στοά του ιερού
17. Η ιονική στοά του ιερού
18. Η κρήνη της Αλκίππης
19. Ο ΝΑΟΣ της θέμιδος
20. Το Ιππολύτειο
21. Η στοά του Ευμένους
22. Το Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού
23. Το ιερό των "Νυμφών"
24. Ρωμαϊκό κτίσμα
25. Ιερά στη νοτιοδυτική άκρη της Ακρόπολης
26. Η Κλεψύδρα
27. Το ιερό του Απόλλωνα
28. Το ιερό του Διός Ολυμπίου
29. Το ιερό του Πανός
30. Το ιερό της Αφροδίτης και του Έρωτα
31. Το Αγλαύρειο
32. Το "Ανάκειο"
33. Η Πύλη Βeule
34. 0 βωμός του Απόλλωνος Αγυιέως
35. Το ιερό της Αθήνας Πυλάτιδος
36. Το βάθρο του Ευμένους - Το τέθριππο του Αγρίππα
37. Τα Μνησίκλεια Προπύλαια
38. Η Πινακοθήκη
39. Οίκημα με δύο δωμάτια
40. 0 ναός της Αθηνάς Νίκης
41. Το ιερό της βραυρωνίας Αρτέμιδος
42. Η Χαλκοθήκη
43.Ο Παρθενών
44. 0 ναός της Ρώμης και· του Αυγούστου
45. Το ιερό του Πανδίονος
46. Το ιερό του Διός Πολιέως
47. Το ιερό της "Γης Καρποφόρου"
48. 0 βωμός της Αθηνάς
49. 0 "αρχαίος νεώς" της Αθηνάς
50. Το Ερέχθειο
51. Το Πανδρόσειο
52. Το Αρρηφόριο
53. Αθηνά Πρόμαχος

πηγές - Αρχαιολογικός χώρος Ακροπόλεως

Μ.Ανδρόνικος, Ακρόπολη, Εκδοτική Αθηνών

Σπύρος Σίτος, Ιστορία του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού

Γ. Παπαθανασόπουλος, H Aκρόπολη, Εκδόσεις Κρήνη

Γιάννης Παπαθανασίου -
http://users.thess.sch.gr/ipap/index.htm

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΑΛΑΤΑΔΩΝ - Πιπεράρη Αφροδίτη

ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΝΑΟ
ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΗΝΑ
Κείμενα: Fiona MacDonald
Εικονογράφηση: Mark Bergin
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ

ΟΔΙΚΟΙ- ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΠΡΑΝΙΔΗΣ

ΑΚΡΟΠΟΛΗ
ΝΕΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
Γ.ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ Π.ΕΦΟΡΟΥ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΡΗΝΗ

πηγή: Greek Architects

Ο Ναός της Αγροτέρας Αρτέμιδος



Ο αρχαιολογικός χώρος και ιστορικός τόπος όπου βρίσκεται η θέση του ναού της ΑΓΡΟΤΕΡΑΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ στο Μετς απειλείται από μερική η ολική οικοπεδοποίηση.


Η αρχαίος ναός ως μετα βυζαντινή εκκλησία γνωστή ως η «Παναγιά στην Πέτρα »
όπως τον είδαν και κατέγραψαν οι αρχιτέκτονες Stuart & Revett το 1750-3

Η ιστορία και η σημαντικότητα για την πόλη των Αθηνών του αρχαιολογικού χώρου επί της οδού Αρδηττού, όπου βρίσκεται η θέση του παριλίσσιου Ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδος, και η ανάγκη απαλλοτρίωσης του έχει επισημανθεί από 1964.

Στην πρώτη συνεδρίαση του ΚΑΣ (44/7.7.64), επιφανείς αρχαιολόγοι και άνθρωποι των γραμμάτων όπως ο Χ. Καρούζος, ο Λ. Πολίτης, ο Ι. Κόντης, ο Μ. Χατζηδάκης, ο Ν. Πλάτωνος, Χ. Μακαρόνας, αποφάσισαν την αναγκαστική απαλλοτρίωση του οικοδομικού τετράγωνου, την προστασία και ανάδειξη του διότι «… πρόκειται περί ενός των επιφανέστερων μνημείων των αρχαίων Αθηνών ακόμα και αν αποδεικνύεται τελικώς ότι δεν υπάρχουν λείψανα δια την σπουδαιότητα του ναού ο οποίος υπήρχε εις την θέσην » και τη διαμόρφωση του «σε αρχαιολογικό χώρο ελεύθερο και επισκέψιμο»

Θεωρείται από τα σημαντικότερα μνημεία της αρχαιότητας αλλά και της μεταγενέστερης ιστορίας διότι:

1) Η τοποθεσία διασώζεται μέχρι σήμερα μετά από 2.500 χρόνια πολυτάραχης ιστορίας.

2) Ήταν πρότυπος του ναού της Απτέρου Νίκης στην Ακρόπολη και θεωρείται έργο του Καλλικράτη ( 5ος αιώνας π.Χ.)

3) Ήταν χώρος τέλεσης των Μικρών Ελευσινίων Μυστηρίων γνωστά ως τα εν Άγραις μυστήρια, λατρευτικά αντικείμενα των οποίων βρήκε ο αρχαιολόγος Α. Σκιάς στην ανασκαφή του το 1897 όταν ανακάλυψε την βάση του ναού, τις αψίδες των μεταγενέστερων ναών, τους τάφους και τμήμα της ζωφόρου.

4) Ήταν ο ναός όπου οι Αθηναίοι έταξαν την Μάχη του Μαραθώνος και επί αιώνες ετελούντο εκεί μεγάλες θυσίες.

5) Μετατράπηκε σε παλαιοχριστιανική βασιλική το 2ο- 3ο αιώνα μ.Χ με εκτενές νεκροταφείο εμφανές και σήμερα.

6) Στην μεταβυζαντινή περίοδο προστέθηκε τρούλος και σε αυτή του τη μορφή έμεινε
στη ιστορία διαμέσου των περίφημων χαλκογραφιών των Άγγλων περιηγητών-
αρχιτεκτόνων Stuart & Revett που επισκέφθηκαν την Αθήνα το 1753 και που
απεικονίζουν τον αρχαίο ναό ενσωματωμένο στην ορθόδοξη εκκλησία γνωστή ως
« Παναγιά στην Πετρά»

7) Η λεπτομερής αποτύπωση του μνημείου από τους δυο αρχιτέκτονες (1750-53) αποτελεί διδακτική ύλη στους σημερινούς φοιτητές της αρχαιολογίας και της αρχιτεκτονικής.

8) Τμήματα της ζωφόρου βρίσκονται στα αρχαιολογικά μουσεία του Βερολίνου της Βιέννης και των Αθηνών, ενώ κάποιες ιωνικές βάσεις βρίσκονται στη ρωμαϊκή αγορά.

Το 1778 ο Τούρκος διοικητής των Αθηνών Χατζή Αλί Χασεκή διέταξε την κατεδάφιση του ναού για να χρησιμοποιηθεί το υλικό του στην κατασκευή του αμυντικού τείχους της πόλης
Με την διάνοιξη της οδού Αρδηττού το 1962 αποκαλύφθηκε από τον αρχιτέκτονα-αρχαιολόγου Ι. Τραυλού ο αναλληματικός τοίχος γίνεται παράκαμψης του δρόμου και ξεκινάει η πρώτη κήρυξη υπέρ της απαλλοτρίωσης ολόκληρου του τετραγώνου

Τα 40 και πλέον έτη που ακολούθησαν την πρώτη εισήγηση του ΚΑΣ το 1964 το ίδιο όργανο έχει γνωμοδοτήσει επτά φορές για την άμεση απαλλοτρίωση του χώρου ενώ έχουν εκδοθεί και τρεις υπουργικές αποφάσεις υπέρ της απαλλοτρίωσης, οι οποίες δυστυχώς ουδέποτε υλοποιήθηκαν ενώ είχε βρεθεί η χρηματοδότηση ( η τελευταία απόφαση εξέπνευσε το 1999). Επισημαίνουμε ότι ο χώρος είναι ακατοίκητος από την δεκαετία του 60 και αποτελείται από ερειπωμένα σπίτια, κήπους και αυλές.

Σήμερα ο αρχαιολογικός χώρος του Ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδος κινδυνεύει να αφανισθεί, καθώς μετά την τελευταία απόφαση του υφυπουργού Πολιτισμού Π. Τατούλη (ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Φ03/88473/31-10-2005), όπου αποφασίσθηκε η καθαίρεση των ερειπωμένων κτισμάτων, η ανασκαφή όλου του τετραγώνου και εν συνεχεία να οριστεί, νεα γνωμοδότηση του ΚΑΣ υπάρχουν πια σοβαρές πιθανότητες να αποδοθεί ο χώρος στους ιδιοκτήτες των ακίνητων προς οικοδόμηση με την αιτιολογία της έλλειψης πόρων για την αναγκαία απαλλοτρίωση.

Θα θέλαμε εδώ να τονίσουμε ότι δεν χρειάζεται περαιτέρω ανασκαφή για να αποδειχθεί η σημαντικότητα του αρχαιολογικού χώρου. Οποιαδήποτε ανασκαφική έρευνα που δεν οδηγεί στην περαιτέρω τεκμηρίωση του χώρου δημιουργεί αμφιβολίες την στιγμή που δεν έχει προκύψει η απαλλοτρίωση του όπως π.χ η χρήση της ανασκαφής ως τεκμήριο για τη οικοδόμηση τμήματος του αρχαιολογικού χώρου.
Οι εργασίες καθαίρεσης ξεκίνησαν στις 27/11/2006.

Η μερική κατεδάφιση των ερειπίων διακόπηκε στις 10/12/2006 διότι το ποσό για την κατεδάφιση η οποία γίνεται δημοσία δαπάνη εξαντλήθηκε πριν την ολοκλήρωση των εργασιών. Είναι γεγονός ότι στην κατεδάφιση βρέθηκε αρχαίο οικοδομικό υλικό ενσωματωμένο μέσα στα παλαιά κτίρια.

Τα συμφέροντα όμως είναι πολύ ισχυρά και φαίνεται πως ασκούνται μεγάλες πιέσεις για να αποδοθεί μελλοντικά ο ιστορικός χώρος στους ιδιοκτήτες των ακινήτων. Χρειάζονται ισχυρές πιέσεις από την «άλλη πλευρά» και πολιτικη βούληση για να αποφευχθεί αυτό το ενδεχόμενο.
Η αιτιολογία της κυβέρνησης ότι δεν έχει χρήματα για την απαλλοτρίωση δεν πρέπει να περάσει διότι

1) Δεν μπορεί να ακυρώνεται ένας τόσο σημαντικός αρχαιολογικός και ιστορικός χώρος για την εξυπηρέτηση του ιδιωτικό- πολιτικού συμφέροντος.

2) δημιουργεί ένα πολύ αρνητικό προηγούμενο για παρόμοιες περιπτώσεις.

3)τα παριλίσσια ιερά πρέπει να ενταχθούν στην ενοποίηση όπως είχε προβλεφθεί.

Μια τέτοια συνολική εικόνα τοποθετεί την Αγροτερα Αρτέμιδα σε πρωτεύοντα ρόλο διότι είναι το μόνο παριλίσιο ιερό από την νότια πλευρά του Ιλισσού που έχει απομείνει.
Ως πολίτες των Αθηνών πιστεύουμε ότι πρέπει επιτέλους να δοθεί μια τελική λύση σε αυτή την μακραίωνη ιστορία και αυτή δεν είναι άλλη από την απαλλοτρίωση, προστασία και ανάδειξη ολόκληρου του οικοδομικού τετραγώνου, το οποίο πέρα από το τμήμα του αναλημματικού τοίχου και τα θεμέλια του ναού συμπεριλαμβάνει, ως φυσική του προέκταση, το εκτεταμένο νεκροταφείο των πρώτων χριστιανικών χρόνων και στο οποίο σώζεται αλώβητο το μοναδικό τμήμα της νοτιοανατολικής κοίτης του Ιλισού.

Η απαλλοτρίωση, η διαμόρφωση του σε ελεύθερο και επισκέψιμο χώρο και η ενοποίηση του με τους αρχαιολογικούς χώρους που το περικλείουν, θεωρούμε ότι αποτελεί μια έμπρακτη χειρονομία υπέρ του ευρύτερου δημοσίου συμφέροντος, καθώς:

1) Η πόλη μας χρειάζεται επειγόντως χώρους αδέσμευτους από οικοδομές, πόσο μάλλον όταν αυτοί είναι μεγάλης αρχαιολογικής και ιστορικής άξιας με αναφορές σε διαφορετικές περιόδους της ιστορίας της πόλης, αλλά και βρίσκονται σε μια τοποθεσία εντός του ιστορικού κέντρου η οποία διατηρεί μέχρι σήμερα αλώβητη την γεωγραφική της μορφολογία.. Επίσης, ο ναός της Αγροτέρας Αρτέμιδος είναι το μόνο αρχαίο ιερό που έχει απομείνει στην νοτιο-ανατολική κοίτη του Ιλισού, απέναντι από το Ολυμπείο και την Ακρόπολη, που δίνει ακόμη την αίσθηση της γεφύρωσης των δυο οχθών του Ιλισού και την μεταξύ των ιερών σχέση. Περιβάλλεται δε από τους λόφους της Άγρας και του Αρδηττού, συνυπάρχει με σύγχρονα μνημεία αρχιτεκτονικής όπως το Ζάππειο και βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το Παναθηναϊκό στάδιο.

2) Θα διασωθεί ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ιστορικής και συλλογικής μνήμης της πόλης των Αθηνών για τις επόμενες γενεές

Στην διάσωση και ανάδειξη του χώρου πιστεύουμε ότι έμπρακτο ρόλο μπορεί να παίξει ο Δήμος Αθηναίων σε συνεργασία με αλλά συναρμόδια Υπουργεία.
Για την προστασία και ανάδειξη του χώρου αγωνίζονται επί χρόνια, μη κυβερνητικές οργανώσεις (όπως το ICOMOS, η Ελληνική Εταιρία για την Προστασία του Περιβάλλοντος και της Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς, ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων), τοπικοί σύλλογοι (όπως ο «Αρδηττός», ο «Παριλίσσιος, η Πρωτοβουλία κατοίκων Μετς) πολλοί πολίτες και βουλευτές και έχουν γίνει ερωτήσεις στην Βουλή .

Ένδειξη του παγκόσμιου ενδιαφέροντος για το ναό της Αγροτέρας Αρτέμιδος, αποτελεί το γεγονός ότι πάνω από 3400 πολίτες από όλο τον κόσμο προσυπογράφουν την έκκληση για την άμεση απαλλοτρίωση και ανάδειξη του μνημείου στην ιστοσελίδα www.artemisagrotera.org, όπου και καταγράφεται όλο το ιστορικό του ναού, της διαδικασίας απαλλοτρίωσης του χώρου, η δράση των πολιτών, οι δημοσιεύσεις του τύπου και φωτογραφικό υλικό που καλύπτει διαχρονικά το μνημείο.

Πρωτοβουλία Κατοίκων Μετς.

πηγή: Greek Architects

Ελληνικά Ιστολόγια

Ενδιαφέροντα Blogs / Sites

ο Σκουπιδιάρης Πεντάεδρον  aw2
Αρχιπέλαγο ΥΣΕΕ Δωδεκάθεον Έλληνες Εθνικοί του Καναδά Πολυτονικό