Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Η μεγαλύτερη υγειονομική μεταρρύθμιση θα να είναι η ακύρωση της λιτότητας και η ανακούφιση της κοινωνίας από την βαρβαρότητα της κρίσης

Εισήγηση Α. Ξανθού στο Athens Health Forum 2014



Η μεγαλύτερη υγειονομική μεταρρύθμιση θα να είναι η ακύρωση της λιτότητας και η ανακούφιση της κοινωνίας από την βαρβαρότητα της κρίσης
O βουλευτής Ρεθύμνου του ΣΥΡΙΖΑ Ανδρέας Ξανθός συμμετείχε σε στρογγυλό τραπέζι με

θέμα «Ξαναχτίζοντας την Υγεία στην Ελλάδα : πείραμα ή πραγματική μεταρρύθμιση;» , που

πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του Athens Health Forum 2014 στις24/6/2014.


Ο κ. Ξανθός τόνισε στην ομιλία του ότι το Μνημόνιο και η λιτότητα έβλαψαν σοβαρά την



Δημόσια Υγεία στη χώρα μας και οδήγησαν σε συνθήκες υγειονομικής φτώχειας ένα

μεγάλο κομμάτι ( 30%) του πληθυσμού. Δεν υπάρχει κανένα κυβερνητικό «success  story»

στην Υγεία . Το περιβόητο «πρωτογενές πλεόνασμα» προέκυψε από την περικοπή κατά 45%

των λειτουργικών δαπανών των δημόσιων νοσοκομείων , από τις απλήρωτες εφημερίες και

υπερωρίες του προσωπικού, από τη μείωση 50% της αμοιβής των συμβεβλημένων με τον

ΕΟΠΥΥ γιατρών , από τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του ΕΟΠΥΥ ( 2,8 δις ευρώ) προς τους ασφαλισμένους, τους προμηθευτές και τους παρόχους υπηρεσιών υγείας( γιατροί,

φαρμακοποιοί, φυσικοθεραπευτές) , από το «κούρεμα» των χρεών του ΕΟΠΥΥ μέσω του

rebate και του claw back , από τη μετακύλιση μεγάλου μέρους της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης στους ασθενείς και φυσικά από τους ανασφάλιστους χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη .

Επίσης δεν υπάρχει κανένα «τέλος του Μνημονίου» , όπως θριαμβολογεί η κυβέρνηση και

τα δημοσιογραφικά «παπαγαλάκια» της. Το Μνημόνιο δεν ήταν ένα συμβόλαιο που έληξε .

Το Μνημόνιο είναι ένα πλέγμα νόμων και ρυθμίσεων ( πάνω από 400 νόμοι, ΠΝΠ, ΠΔ, ΚΥΑ )

που αν δεν καταργηθούν με νέους νόμους, θα συνεχίσουν τις εγκληματικές παρενέργειες τους στην παραγωγική βάση της οικονομίας, στο εισόδημα των πολιτών , στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα . Για παράδειγμα , δεν μπορεί να υπάρξει τέλοςτου Μνημονίου

στο χώρο της Υγείας αν δεν καταργηθούν τα 5 ευρώστα Εξωτερικά Ιατρεία των

νοσοκομείων-Κέντρων Υγείας, αν δεν σταματήσει η οικονομική αφαίμαξη των πολιτών για

την αγορά φαρμάκων ( που σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ έχουν ανατιμηθεί κατά21,9% το

διάστημα 2012-2013 και ταυτόχρονα υπάρχει αυξημένο ποσοστό συμμετοχής, σημαντική διαφορά ασφαλιστικήςλιανικήςτιμής, χαράτσι 1 ευρώ ανά συνταγή) , αν δεν αναιρεθεί η

μνημονιακή υποχρέωση για «πάγωμα» προσλήψεων στο ΕΣΥ , αν συνεχιστείο αποκλεισμόςτων ανασφάλιστων από τη φαρμακευτική περίθαλψη , αν δεν αντιμετωπιστεί η ντροπή της«υγειονομικής φτώχειας» που μαςεκθέτει διεθνώς. Με άλλα λόγια , το Μνημόνιο είναι

ένα ακραία νεοφιλελεύθερο πείραμα που , με πρόσχημα το χρέος, επιβλήθηκε συναινετικά για να μείνει ωςμόνιμο καθεστώςκαι ωςμοντέλο οργάνωσηςτης κοινωνίαςμετάτην κρίση.

Ο απεχθής «μνημονιακός φανατισμός» του κ.Α.Γεωργιάδη και η σκληρή υγειονομική πραγματικότητα της χώρας μας, επέβαλλε αλλαγή κυβερνητικής τακτικής και την

τοποθέτηση του κ. Βορίδη στο Υπουργείο Υγείας, ο οποίος έσπευσε να δηλώσει ότι υπάρχει

πρόβλημα με τις χαμηλές δημόσιες δαπάνες υγείας. Δεν υπάρχει όμως η παραμικρή αμφιβολία ότι η ατζέντα στην πολιτική Υγείας θα παραμείνει ακριβώς η ίδια και ότι όλα τα

«προαπαιτούμενα» θα υλοποιηθούν ( απελευθέρωση της τιμολόγησης των Μη

Συνταγογραφούμενων Φαρμάκων , μείωση κέρδους φαρμακείων , συγχωνεύσεις επαρχιακών νοσοκομείων και μονάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, ιδιωτικοποιήσεις λειτουργιών του ΕΣΥ κλπ).

Είναι προφανές πλέον ότι οι περιβόητες«μεταρρυθμίσεις» λειτουργούν ωςεργαλείο

περικοπών στη δημόσια περίθαλψη και προωθούν την νεοφιλελεύθερη( δηλαδή την

«αγοραία» ) αναδιοργάνωση του χώρου της Υγείας. Κανένα από τα μείζονα προβλήματα

του ΕΣΥ ( προσβασιμότητα, επάρκεια, ποιότητα των υπηρεσιών) δεν λύθηκε και καμιά από τις διαρθρωτικές παθογένειες  του Συστήματος Υγείας( υψηλή ιδιωτική δαπάνη, κυριαρχία

επιχειρηματικού τομέα σε κρίσιμα πεδία όπως διάγνωση, αποκατάσταση , εξειδικευμένη

νοσηλεία, σύγχρονη τεχνολογία ) δεν αντιμετωπίστη καν από τις«μεταρρυθμίσεις». Η



υγειονομική πολιτική της κυβέρνησης τα χρόνια του μνημονίου δεν είναι απλώς μια

διαχείριση με λιγότερους πόρους. Ο πραγματικόςτηςστόχοςδεν είναι ο εξορθολογισμός των δαπανών αλλά η οριστική κατεδάφιση της δημόσιας περίθαλψης και η δημιουργία

ευνοϊκών προϋποθέσεων για την πλήρη ιδιωτικοποίηση αλλά και για την ολιγοπωλιακή αναδιάρθρωση της αγοράς υπηρεσιών υγείας. Είναι πολύχαρακτηριστικήη διαγνωστική δαπάνη : το 2013 ο ΕΟΠΥΥ κατέβαλλε 238,3 εκ.ευρώ σε Εργαστήρια φυσικά πρόσωπα και

237,8 εκ. ευρώ σε Διαγνωστικά Κέντρα-Εταιρείες. Δηλαδή οι επιχειρηματικοί όμιλοι

ελέγχουν το 50% της διαγνωστικής αγοράς, ποσοστό που στα μεγάλα αστικά κέντρα (

Αθήνα-Θεσσαλονίκη) φτάνει το 75%. Είναι επίσης πολύ ενδεικτική η εντυπωσιακή ενίσχυση της ιδιωτικής ασφάλισης υγείας( 22,3% αύξηση μεταξύ2012-2013 και 25%

αύξηση το 1ο τετράμηνο του 2014) . Τέλος, συνεχώς νέα «κομμάτια» των Δημόσιων

Υπηρεσιών Υγείαςκαι του Κοινωνικού Κράτουςεκχωρούνται σε ιδιώτες ( φροντίδα κατοίκον, κινητές μονάδες ψυχικής υγείας, έλεγχοςδαπανών παρόχων του ΕΟΠΥΥ , συστέγαση

στην ΠΦΥ , απογευματινά ιατρεία-χειρουργεία στο ΕΣΥ, outsourcing υπηρεσίες, ΣΔΙΤ

δημόσιων-ιδιωτικών νοσοκομείων με εκχώρηση του management κλπ). Η ιδιωτικοποίηση

λοιπόν στην Ελλάδα προωθείται «δια της διολισθήσεως» και όχι με αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος,υλοποιείται μέσω τηςαπαξίωσηςτου ΕΣΥ , της ανεπαρκούς κάλυψης των

αναγκών και της διαρκούς οικονομικής επιβάρυνσης των ασθενών . Αυτό είναι το

νεοφιλελεύθερο- μνημονιακό σχέδιο στην Υγεία , το οποίο θα συνεχιστεί ακόμα και αν

αντιμετωπιστεί- μετά την πίεση των κοινωνικών ιατρείων και τη διεθνή κατακραυγή- το

πρόβλημα της νοσηλείας των ανασφάλιστων.

Το πραγματικό ερώτημα λοιπόν δεν είναι «μεταρρύθμιση ή όχι» αλλά με ποια στόχευση και

με ποιους όρους;

Η αναγκαία μεταρρύθμιση-αναδιοργάνωση στην Υγεία για να έχει θετικόκοινωνικόπρόσημο πρέπει :

1. Να αμφισβητείτη λιτότητα και να ανακουφίζει την κοινωνία

2. Να μην ενισχύει την ανισότητα ( πχ. απογευματινή λειτουργία νοσοκομείων)

3. Να εξασφαλίζει την πρόσβαση των πολιτών στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας ανεξάρτητα από εργασία-ασφάλιση-εισόδημα-νομιμότητα παραμονής στη χώρα

4. Να αναπροσανατολίζει δημόσιους πόρους από τον κρατικοδίαιτο επιχειρηματικότομέα στο ΕΣΥ .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Ελληνικά Ιστολόγια

Ενδιαφέροντα Blogs / Sites

ο Σκουπιδιάρης Πεντάεδρον  aw2
Αρχιπέλαγο ΥΣΕΕ Δωδεκάθεον Έλληνες Εθνικοί του Καναδά Πολυτονικό